Liczą się własne zasady

Lektura książki ,,Dieta na Twoich zasadach” to okazja by, spojrzeć inaczej na swoje życie. Razem z autorką Tarą Stiles pod lupę bierzemy nie tylko to, co na talerzu, ale również przyglądamy się stylowi życia. Analizujemy małe codzienne wybory, które ostatecznie okazują się mieć decydujące znaczenie dla jakości naszego życia. Z kim porozmawiać o diecie, jak nie z byłą modelką? Tara Stiles nie narzuca jednak swoim czytelnikom uniwersalnych rozwiązań. Wręcz przeciwnie, zachęca do poszukiwania własnych pomysłów na poprawę nawyków żywieniowych czy wprowadzenie większej ilości aktywności do swojego codziennego życia. Ktoś może zatem zapytać, to po co jest ta książka, skoro nie ma w niej odpowiedzi?

 

Drogowskaz do własnych pragnień

Każdy z nas jest inny i Tara Stiles to rozumie. W książce ,,Dieta na Twoich zasadach” pokazuje natomiast różne sposoby dbania o siebie, swoją kondycję, energię, zadowolenie z życia, a także i wygląd. Opisuje przeszkody, na jakie natknęła się w czasie poszukiwania rozwiązań najlepszych dla siebie. Dzięki temu pokazuje, że nawet jej nie zawsze było łatwo. Jej szczerość działa na czytelnika motywująco i zachęca do pokonywania trudności. Tara Stiles nie narzuca gotowych rozwiązań, ale pokazuje, że na poszczególnych ludzi mogą działać różne metody. Zamiast na siłę dostosowywać się do scenariuszy napisanych przez innych, można poszukać własnej drogi. Idąc nią, uda się zrealizować naprawdę osobiste pragnienia. Wiele osób marzy o pięknym wyglądzie. Jednak szybko przekonują się, że kolejne diety nie są tu najlepszym rozwiązaniem. Gdy zaczynają o siebie dbać, szybko przekonują się, iż najważniejszym celem nie jest to, co zewnętrzne. Kluczowe okazuje się natomiast dobre samopoczucie. Zdrowy tryb życia to jedyna skuteczna metoda, aby poprawić swój nastrój. I zyskać niesamowite zapasy energii. A piękny wygląd jest celem pobocznym, który osiąga się niejako przy okazji. Można to zrobić, kierując się własnymi zasadami.

 

Nie musi być trudno

To kolejny ważny przekaz, płynący z książki ,,Dieta na Twoich zasadach”. Tara Stiles przekonuje w niej, że można osiągać dobre rezultaty bez wielkiego wysiłku. Podstawowe znaczenie, zdaniem tej autorki, ma równowaga. Warto zadbać o nią na różnych polach. Uporządkować swoją osobistą przestrzeń, ale również znaleźć czas na medytację czy samodzielne przygotowywanie posiłków. Z pozoru niewielkie elementy codzienności, pomagają zmienić życie w fundamentalnym stopniu. Wskazówki Tary Stiles są przy okazji wdrażania tych przemian kluczowe. Autorka pokazuje jednak różne sposoby na osiągnięcie sukcesu. Każdy znajdzie tu coś dla siebie.

 

 

Jacek Komuda – jeden z najczęściej czytanych historyków, który raczej nie pisze typowych książek historycznych

Jacek Komuda – jeden z najczęściej czytanych historyków, który raczej nie pisze typowych książek historycznych

Kim jest Jacek Komuda?

Jacek Komuda to jeden z bezsprzecznie najbardziej poczytnych, barwnych i płodnych polskich autorów. Lubi przywdziewać kostium sarmaty, do zdjęć paraduje właśnie w kontuszu, żupanie i z szabelką przy boku, a jego fryzura podobna jest do staropolskiej plerezy. W wywiadach opowiada, że nie szanuje Sienkiewicza ze względu na brak koloryzowanie i idący za tym brak rzetelności historycznej. Posiada rumaka oraz komplet uposażenia husarza, znakomicie włada nie tylko słowem, ale też orężem. Od pewnego czasu pisuje także artykuły w piśmie Do Rzeczy. 

Dorobek pisarski 

Dotychczas Jacek Komuda wydał następujące pozycje:

– zbiór opowiadań Opowieści z Dzikich Pól, Alfa 1999

– powieść Wilcze gniazdo, Fabryka Słów 2002

– książka popularnonaukowa pisana jednakże wartkim językiem, przypominającym bardziej beletrystykę niż pozycję naukową Warchoły i pijaniceCzyli poczet hultajów z czasów Rzeczpospolitej Szlacheckiej, Fabryka Słów 2004

– zbiór opowiadań Imię bestii, Fabryka Słów 2005

– powieść Bohun, Fabryka Słów 2006

– zbiór opowiadań Czarna Szabla, Fabryka Słów 2007

– powieść Diabeł Łańcucki, Fabryka Słów 2007

– dwuczęściową powieść Galeony wojny: część pierwsza Fabryka Słów 2007, część druga Fabryka Słów 2008

– zbiór opowiadań Czarna bandera, Fabryka Słów 2008

– zbiór opowiadań Herezjarcha, Fabryka Słów 2008

– powieść Banita, Fabryka Słów 2010

– powieść Krzyżacka zawierucha, Fabryka Słów 2010

– zbiór opowiadań Zborowski, Fabryka Słów 2012

– powieść Ostatni honorowy, Fabryka Słów 2015

– powieść Hubal, Fabryka Słów 2016

Przyszłość pisarska

Na podstawie ostatniej z nich został stworzony scenariusz, który być może dzięki dofinansowaniu ze strony Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego przerodzi się w film historyczny. Póki co przeszedł jako jeden z pięćdziesięciu do drugiego etapu konkursu. Dalej scenariusz ma się przerodzić w tak zwany treatment scenariusza, czyli kilkudziesięciostronicowy szkic jeszcze bez szczegółowej rozpiski scena po scenie.

Co będzie dalej trudno orzekać. W końcu po długim czasie pisania o ulubionych czasach sarmackich udało się Komudzie porzucić te czasy i zająć się problematyką bardziej bliższą nam chronologicznie. Ciężko więc przewidzieć kolejny krok pisarza. Albo wróci do tego, co przyniosło mu popularność  i rozpoznawalność, albo w dalszym ciągu będzie eksplorował nowe dla niego autorskie terytoria. Same cechy stylu pozostaną z pewnością niezmienne – językowa swada, poważne traktowanie źródeł historycznych, przede wszystkim tych mniej znanych, które są mniej uładzone i dają jak najprawdziwszy obraz, a także nieunikanie scen seksu i brutalności tylko po to, by powieść nie wydawała się komukolwiek wulgarna.

Ostatnia Żona Tudora- Philippa Gregory

„Ostatnia żona Tudora. Poskromienie królowej”, to kolejna już, siódma część tzw. cyklu tudorskiego urodzonej w Kenii angielskiej pisarki, Philippy Gregory. Książki autorstwa Gregory zdobyły sobie nie tylko ogromną popularność czytelniczą na niemal całym świecie(setki tysięcy sprzedanych egzemplarzy, a wciąż pojawiają się tłumaczenia na kolejne języki), ale także uznanie międzynarodowej krytyki literackiej. Autorka jak nikt inny potrafi łączyć w harmonijną całość konwencję rzetelnej powieści historycznej z romansem przygodowym. Warto dodać, że powieści angielskiej pisarki wyraźnie wyróżniają się na tle pozostałych dostępnych pozycji tego popularnego ostatnio gatunki: pisarstwo Philippy Gregory bez wątpienia zalicza się do literatury pięknej(i to tej wysokich losów), a nie do kategorii, którą często nazywamy „powieścidłami”.

 

Romans, historia, psychologia i polityka

Pod wieloma względami Cykl Tudorski należy do książek niezwykłych. Przesądza o tym nie tylko skala talentu pisarskiego angielskiej autorki, ale również specyficzny charakter jej twórczości. Formalnie rzecz biorąc, mamy tutaj do czynienia z tzw. romansem historycznym. W rzeczywistości jednak ten termin w żaden sposób nie oddaje złożonego bogactwa i różnorodności pisarstwa Gregory. Autorka nie tylko wykazuje się iście sienkiewiczowskim kunsztem jeśli chodzi o odmalowanie realiów historycznych oraz talent narracyjny. To także literatura polityczna(poznajemy nie same wydarzenia historyczne, ale również złożone mechanizmy ówczesnej polityki, która bardzo często okazuje się zaskakująco podobna dzisiejszej polityce), a także analiza psychologiczna, której nie powstydziliby się tacy autorzy, jak Marcel Proust czy Dorris Lessing. Porównanie z Dorris Lessing jest zresztą szczególnie cenne dla zrozumienia charakteru pisarstwa Philippy Gregory: tak samo jak wybitna laureatka Literackiej Nagrody Nobla, autorka Cyklu Tudorskiego skupia się na postaciach kobiecych, ich psychice, emocjach oraz sposobach, w jaki próbują one sobie radzić z różnego rodzaju formami ucisku i przemocy.

Poskromienie Królowej

Powieść Ostatnia Żona Tudora. Poskromienie królowej stanowi siódmą odsłonę cyklu o żonach zbrodniczego króla, Henryka VIII z tytułowej dynastii Tudorów. Katarzyna Parr jest na pozór jedną z mniej ciekawych postaci w galerii kobiecych charakterów, jaką prezentuje czytelnikom Cykl Tudorski. Jednak to tylko pozory. Siódma część cyklu opowiada nam poruszającą i pełną wnikliwych analiz psychologicznych historię Angielki, Katarzyny Parr, którą okoliczności polityczne zmusiły do zostania kolejną małżonką Henryka VII. W odróżnieniu od swoich poprzedniczek. Katarzyna Parr nie została stracona na rozkaz króla. Nie wywołała również żadnego skandalu. Jednak jej życie było pełną przeszkód i udręki, nieustanną walką o zachowanie własnej godności i suwerenności. Philippa Gregory z prawdziwym mistrzostwem maluje przed naszymi oczami historię tej walki. „Ostatnia Żona Tudora. Poskromienie Królowej” to bez wątpienia pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników prozy artystycznej najwyższych lotów.

 

 

Tymczasem

„Tymczasem” to kolejna doskonała i jakże prawdziwa powieść autorstwa znanej i lubianej Izabeli Sowy. Tym razem główną bohaterką jest Monique, która jawi się niczym ideał z kolorowych czasopism, które zwykła czytywać jeszcze jako nastolatka.

Monique to spełnienie marzeń wielu współczesnych kobiet, które pragną wielkiej kariery i luksusowego życia w wielkim mieście. Monique jest wykształcona, a pracuje jako osobista stylistka gwiazd i znanych osobistości. Między innymi z tych powodów często występuje w telewizji. Wydaje się przebojowa, pewna siebie i piekielnie odważna. Ale rzeczywistość, jak to często bywa, jest nieco inna. Monique co miesiąc przeżywa katusze, odliczając pieniądze na spłatę kredytu za mieszkanie. Z kolei jej zawrotna kariera w polskim show-businessie to dla niej nic innego jak tak naprawdę bieganie z ubraniami i z wieszakiem za pozbawionymi gustu żonami bogatych biznesmenów, finansistów i celebrytów.

Traf chce, że Monique wyjeżdża ze zblazowanej Warszawy do otulonego smogiem Krakowa. Korzystając z tej okazji, postanawia również odwiedzić dawno niewidzianego wuja, Augusta, któremu Monique zawdzięcza swoje doskonałe wykształcenie w Paryżu i wiele innych rzeczy.

Czy i tym razem spotkanie z nim zmieni coś w jej życiu? Zapewne tak!

Izabela Sowa opowiada w tej książce przede wszystkim o życiowej i egzystencjalnej przemianie, która wyrasta z codziennych bolączek, kompleksów i zmagań z rzeczywistością. W Krakowie Monique będzie musiała również stanąć twarzą w twarz ze śmiercią bliskiej sobie osoby. Będzie też zmuszona do radykalnego zrewidowania swoich ideałów i wyznawanych wartości. Tylko, gdy te warunki zostaną spełnione, Monique przestanie wreszcie żyć tylko „tymczasem”, a zacznie żyć naprawdę i pełną piersią. To swoiste symboliczne pożegnanie z młodością i wkroczenie w odpowiedzialną dorosłość, na którą tak naprawdę nikt nigdy nie jest do końca gotowy.

Monique, choć na co dzień sprawia wrażenie osoby niewiarygodnie pewnej siebie, jest w gruncie rzeczy dość mało asertywna i, wbrew pozorom, wcale nie lubi dużego zamieszania wokół swojej osoby. Wręcz przeciwnie – światła reflektorów i blichtr odsuwa ją gdzieś na margines życia, choć wcześniej miała, jak się okazuje, złudne mniemanie o tym, że przecież egzystuje w jego centrum. Banalne na pierwszy rzut oka zdarzenie, czyli wyłączenie prądu w mieszkaniu było w stanie wywołać u Monique impuls, na który podświadomie bardzo długo czekała.

Powieść „Tymczasem” może być z powodzeniem traktowana jako źródło kilku wyraźnych tez i wyraziście nakreślonych postaci z cała ich psychologią i rozbudowaną duszą i sferą emocjonalną.